De drie werksessies over agrofinanciering die tussen eind november en eind januari zijn gehouden, hebben waardevolle inzichten opgeleverd. De inzichten ontstonden door te denken vanuit verdienmodellen.

‘We hebben vooral gezocht naar een extra prikkel om beweging in het financieringssysteem te krijgen’, vertelt Wim Coenraadts van de Landbouw Innovatie Campus. Het huidige systeem ontbeert die prikkel. Partijen kiezen daardoor voor de zekerheid die ze nu hebben.

De deelnemers stelden ook vast dat het om verandering van het voedselsysteem te realiseren, niet alleen de relatie tussen de boer en de bank belangrijk is. Het gaat ook om de rol die de overheid pakt en wat de consument doet. Zo kun je als consument kiezen naar wat voor bank je je geld brengt; één met of zonder topsalarissen, of kijken naar de scores in de Eerlijke bankenwijzer bijvoorbeeld.

Ook het systeem zoals dat van Metropololian Area Projects (MAPS) in Oklahoma City (Verenigde Staten) is aan de orde gekomen. De lokale overheid heft daar een ‘sales tax’ (lokale BTW-heffing). Van iedere dollar gaat daar een cent in een pot voor gemeenschapsprojecten. Dit om een nieuwe draai te kunnen geven aan de stad die ernstig in verval was geraakt. Burgers hebben daarbij zeggenschap over de bestedingen. MAPS loopt als sinds 1993 en de vierde MAPS is nu in voorbereiding – een belasting waarvan burgers graag willen dat hij wordt verlengd.

Misschien dat zo in Brabant ook via de overheid een fonds is te creëren om de voedseltransitie te stimuleren, met bijdragen van burgers en zeggenschap over de bestedingen.